Toen ik voor Schrijven Magazine mijn grote voorbeeld Tobias Wolff mocht interviewen, vroeg ik hem naar zijn schrijftips. Het magazine is immers gericht op aspirant-schrijvers en Tobias Wolff heeft niet alleen een grote reputatie als korte-verhalenschrijver, maar ook als docent creative writing.

            Maar uiteraard kreeg ik op mijn vraag naar schrijftips niet het ultieme antwoord. Tobias Wolff zei vriendelijk en resoluut ‘No rules, please’. Het genre van het korte verhaal is hem te dierbaar om het af te doen met een paar do’s and don’ts. ‘Maar wat doet u dan in uw lessen?’, vroeg ik meteen. En zijn antwoord was: ‘Ik leer mijn studenten te lezen als een schrijver’. Hij gaf er ook voorbeelden bij. Zo laat hij zijn studenten in de propedeuse Jane Austens Pride and Prejudice imiteren, met als opdracht: schrijf een verloren hoofdstuk. Hij doet dat zodat ze de ware geest van de stijl leren kennen, en daarmee ook het inzicht dat stijl niet iets is dat natuurlijk is, maar dat het aangeleerd is, iets wat je bewust inzet.

            Net als Tobias Wolff denk ook ik dat dit dé manier is om het schrijven te leren: door te kijken naar grote voorbeelden. Zelf heb ik heel wat geleerd van verhalenschrijvers als Raymond Carver, Lydia Davis, en natuurlijk ook van Tobias Wolff zelf.

            Maar toch, de methode van ‘lezen als een schrijver’ roept meer dan eens protest op. ’Maar ik moet toch uniek zijn, een eigen geluid hebben?’, vragen studenten zich hardop af.

            Ik denk dat dat eigen geluid vanzelf wel komt. Als je lang genoeg naar je voorbeelden hebt gekeken, ga je het op een gegeven moment net even iets anders doen. Als je door je ouders lang genoeg bent opgevoed, ga je je van ze losmaken. Je behoudt iets, je verandert iets, je wordt jezelf.

            En blijkbaar staat Wolff met zijn visie op leren schrijven niet alleen. De Week van het Schrijven (6-14 september) heeft dit jaar als thema Schrijven = lezen. En vanaf oktober mag ik voor de SKVR in Rotterdam een cursus van vijf bijeenkomsten geven onder de titel Hoe doet de schrijver dat? Lezen om te schrijven. Met uiteraard op het programma: Tobias Wolff.

Lezen om te schrijven

Ton Rozeman

gastblog

29 augustus 2014
Ton Rozeman

Ton Rozeman (1968) is docent aan de Schrijversvakschool Amsterdam en schrijver van de verhalenbundels Intiemer dan seks (2001), Misschien maar beter ook (2004) en Wat ik van liefde weet (2013), de novelle Nu gaat het gebeuren (2007) en het handboek Korte verhalen schrijven (2011).

Schrijver met perverse fantasieën

Lees ook:

Wat ik van liefde weet - Ton Rozeman
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Tumblr Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Grey YouTube Icon
  • Grey Instagram Icon