Iedereen doet het, maar erover schrijven is nog steeds taboe. Een krant en een website plaatsen graag mijn teksten, maar niet wanneer ze over seks gaan. Het maakt daarbij niet uit hoe expliciet of suggestief de verhalen zijn. Zelfs een column over het schrijven over erotiek, dus niet eens over seks zelf, wordt niet gepubliceerd. Ergo, een blog zoals deze. Nu kan ik daar natuurlijk een groot drama van maken en roepen dat het censuur is. Verleidelijk, want dat is goed voor mijn lezersaantallen. Mensen zijn nu eenmaal niet vies van een relletje. Net als van seks. Toch heb ik besloten dat niet te doen. Ieder medium bepaalt tenslotte zelf wat daar voor teksten verschijnen.
                Verbaasd ben ik echter wel dat het in de 21e eeuw nog zo’n groot probleem is. Ik dacht dat alle heilige huisjes in de jaren zestig van de vorige eeuw wel omver waren geschopt. Dat er voor mijn generatie niets meer over was om tegenaan te trappen. Little did I know. Misschien had ik beter moeten weten. Al sinds de zondeval hebben mensen immers last van schaamte. Terwijl Adam en Eva toch echt de enigen zijn die zonder coïtus ter wereld kwamen.
                Alle ellende is klaarblijkelijk terug te voeren op een vrouw. Eva was om te beginnen al een rib uit Adams lijf. Vervolgens liet ze zich ook nog verleiden door de slang en stortte daarmee de hele mensheid in de verdoemenis. Omdat ook ik een vrouw ben, volg ik haar voorbeeld. Mijn erotische verhalen en blogs blijven gewoon te lezen op mijn site. Beste lezer, laat je gerust verleiden door mijn prikkelende en erotische teksten. We doen het immers allemaal.

Heilige huisjes

blog

5 juli 2017
Heilige huisjes

Lees ook:

Duivelsverzen
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Tumblr Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Grey YouTube Icon
  • Grey Instagram Icon