Elke woensdag blogt Sylvia Visser op pittige wijze en met de nodige zelfspot.

Archief
En in het uur van onze dood
En in het uur van onze dood

30 juni 2021

The night belongs to the vaccinated! Mijn mond viel open van verbazing bij het zien van deze Heineken-commercial. Mijn vrijheid eindigt waar de angst van de ander begint. Hmm … nee,  dat ging anders. Toch had ik deze week ruzie met een familielid en werd ik geblokkeerd op Facebook door een kennis, omdat ik niet ingeënt ben en ook niet van plan ben me te laten vaccineren.

Lees verder

‘Mag dat tegenwoordig ook al door een vrouw?’ Mijn oma lag op haar sterfbed, maar dat kon ze nog wel vragen. Haar verbazing was groot. De mevrouw van de kerk zei dat het inderdaad ook door een vrouw mocht. Ook wij als familie waren verbaasd. De katholieke kerk was vooruitstrevender dan wij dachten. 

Lees verder

De ware liefde overwint altijd. Niet dat die uitspraak betrekking heeft op ons, maar dat schreven Erwin en ik op Facebook bij onze foto. We kennen elkaar al twintig jaar. We ontmoetten elkaar als rookmaatjes bij de kerk waar Erwin en mijn ex-man toe behoorden. Erwin rookt nog steeds en ik soms ook weer even als ik rookherinneringen ophaal.


Lees verder

Het leven was vurrukkulluk. Op de camping in Frankrijk had ik een grote groep vrienden waarmee ik overdag naar het strand ging, ‘s avonds naar de campingdisco en ‘s nachts naar het kampvuur op het strand. Een jongen speelde gitaar en met de hele groep zongen we liedjes. ‘Hotel California’, ‘Angie’, ‘Nothing else matters’. Helaas had ik een overbezorgde moeder, vond ik. Iedereen, maar dan ook echt iedereen mocht de hele nacht naar het kampvuur. 

Lees verder

  • Grey Facebook Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Tumblr Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Grey YouTube Icon
  • Grey Instagram Icon